زیر باران در پناه تاریکی

                                                                                ترانه سرا: داریوش حاجبی

چوبه ی دار

وقتی که دل خوش ميکنم                به يک نسيم بی صدا

پاداش طوفانی من                         ميشه يه حکم ناروا

                           از جوخه های آتش ه
                           دشمن نيزه داربگو

                           از مرگ يک شاعر پير
                           از چوبه های دار بگو!

چه حاصل از شعر و غزل؟               که وصف يک عزا بشه

خونه میشه یه غمسرا                  وقتی کسی خدا بشه

چه حاصل از دربدری؟                    قلب تو دربدر نکن

دلخوش یک سفر نشو!                 راه تو بسته تر نکن!

دریای اندوه من و                          غربت و یاد من نیار!

پیرهن پار ه ی من و                      تو خاک من به خاکسپار!

                            از جوخه های آتش ه
                           دشمن نيزه داربگو

                           از مرگ يک شاعر پير
                           از چوبه های دار بگو!

نوشته شده توسط داریوش حاجبی در 2008/5/17 ساعت 12:53 موضوع | لینک ثابت

                                                                                ترانه سرا: داریوش حاجبی

شهزاد قصه

تو همون شهزاد قصه ای که اسمش همه جا                    ياد روزای قديمی رو به يادم ميآره

غم غربت هميشه بدرقه ی راه منه                                بی صدا هر جا برم پا رو دل من ميذاره

                                       مثل يک قصه تو قلب عاشقت پر میزنم
                                       واسه ی دیدن تو هرجا بری سر میزنم

عاشق چشم تو ماه آسمونی شده بود                           لب دریا به تن تو بوسه میزد توی آب

حالا که بین من و تو این همه فاصله هست                      می خوام از حالا به دنبال تو باشم توی خواب

                                       مثل يک قصه تو قلب عاشقت پر میزنم
                                       واسه ی دیدن تو هرجا بری سر میزنم                                  

چشم تو مثل یه خورشید ه تو آسمون من                       تن تو یه گل خوش عطر تو باغ قصه ها

وقتی نیستی رو تنم گرد و غبار کوچه هاس                      مثل یه جاده ای م که میرسه به انتها

                                       مثل يک قصه تو قلب عاشقت پر میزنم
                                       واسه ی دیدن تو هرجا بری سر میزنم

نوشته شده توسط داریوش حاجبی در 2008/5/14 ساعت 8:54 موضوع | لینک ثابت

                                                                               ترانه سرا: داریوش حاجبی

جشن آرزو

خزون و يه گل خشک و               تن شکسته ی گلدون

يه ديوار و شبی دلگیر                 يه زندونی و يک زندون

لبم خاموش و بی لبخند             که سامونش تويی امشب

يه جشن آرزو بر پا                     که مهمونش تويی امشب

نگو هرگز نمی آيی                    بمون با من همين يکبار

فرار من تماشايی س                 فرار از دامن تکرار

سرانجام صدای من                    سرانجام حقيقت هاس

حقیقت ها نمیمیرن                    به زانو پشت به یک دیوار

چه دردی بد تر از این درد              که دور از تو به جا موندم!

که افسوس خسته و مایوس          بدون همصدا موندم

لبم خاموش و بی لبخند               که سامونش تويی امشب

يه جشن آرزو بر پا                       که مهمونش تويی امشب

نوشته شده توسط داریوش حاجبی در 2008/5/11 ساعت 22:45 موضوع | لینک ثابت

رپ سیاسی..........شاهین نجفی........گوش کن!

نوشته شده توسط داریوش حاجبی در 2008/5/11 ساعت 15:20 موضوع | لینک ثابت

                                                                               ترانه سرا: داریوش حاجبی

حرف اول و آخر

کاشکی قلبم درد پنهونی نداشت          ابر پاییزی بارونی نداشت

قصه گوی قصه های شهرعشق             از غمت چشمای گریونی نداشت

من غبار روی آیینه ی تو                       شبنم روی یه گلبرگ تنت

موندم اما توی این شهر غریب              به امید لحظه ی رسیدنت 

                پنجره بسته ولی خونه شده              

                خونه ی عطر گل نیلوفری

                حرف اول توی ذهن من تویی 

                توی ذهن من تو حرف آخری!

چیدن واژه اگه حقیقته                    این حقیقته که بی تو میشکنم

اگه زخم من یه زخم کهنه نیس        اونکه بی تو کهنه میمونه منم                     

با تبسم های شور انگیز تو              به تن ستاره راهی میزنم

تو برام جاذبه ی شکفتنی               با تو هرجا عاشق شکفتنم

نوشته شده توسط داریوش حاجبی در 2008/5/10 ساعت 4:34 موضوع | لینک ثابت

                                                                                    ترانه سرا: داریوش حاجبی

نیاز

نياز من تويی اما چه حاصل       که از تو دورم و تنهای تنهام

برای لمس شعر همصدايی        فقط يه بوسه از دست تو ميخوام

چرا اين دست پینه بسته بی تو  تو دست خاک يه کوير تنهاس؟

تو دريا موج يه شعر غريبم           ولی قلبم يه ماهی گير تنهاس!

تو آفتابی برام اما تن تو               یه ذره از تن یه سایبونه

هنوز از ظلمت شب می گریزم      دلم از دست غصه نیمه جونه

تو دريايی که آهنگ ترانه س          تن من قايق و تو ناخدايی

در امتداد لحظه های تاریک            منم افسون نور و روشنايي

چرا پشتی که بی پناه هر بار          صليب آهنين رو شونه هاشه؟

يه بغضی تو گلوشه تا هميشه         رفيق باد و بارون گونه هاشه؟

نوشته شده توسط داریوش حاجبی در 2008/5/9 ساعت 3:30 موضوع | لینک ثابت

                                                                          ترانه سرا: داریوش حاجبی

خاک زیر پا

یه اشکم تو چشات امروز          زمینی زیر پای تو

همینم من که میبینی             رفیق گریه های تو

پر از اندوه  دیروزه                    کلام تلخ امروزم

ببین هر ثانیه هر دم               به دست غصه میسوزم

                برای کوچ من هنگام رفتن               

                به ابر تن سیاه شب نظر کن!

                برای همنفس بودن یه لحظه

                به لحظه های تنهایی سفر کن!

پر از اندوه تکرارم                    سرا پا خسته - ناباور

نفس تو سینه میمیره            من و همخونه کن آخر                     

               ببین مرگ من و هنگام وحشت

               سراپا غرق اندوه و تباهی

              همیشه ریشه از عشقت گرفتن

              تو قلبم چشمه های بیگناهی

صدایی بی صدا دارم              تو سینه غصه ها دارم

پیامی با لب بسته                میون قصه ها دارم 

نوشته شده توسط داریوش حاجبی در 2008/5/8 ساعت 0:14 موضوع | لینک ثابت

                                                                                  ترانه سرا: داریوش حاجبی

معراج

کمکم کن که به آرامش دریا برسم                            به حضور عشق و واژه های زیبا برسم

اگه روی تن من خاک هزاران ساله                            کمکم کن به ستاره های فردا برسم

مينويسم تا تن کاغذ من جا داره                              از سکوتم اگه سيل اشک من بگذاره

                                            با تو از روز ازل ميخونم
                                            با تو تا لحظه ی مرگ ميمونم

                                            فتح معراج غزل کافی نيس
                                            با تو از اوج غزل ميخونم

مينويسم اگه آزادی من يک روياس                        مينويسم که برام معنی یک افسانه س

بنویس از تن گلهای به هم پیوسته                       اگه همبستگی با غربت من بیگانه س 

مینویسم از تو و هق هق تنهایی تو                      مینویسم از حریر شعر رویایی تو

نوشته شده توسط داریوش حاجبی در 2008/5/5 ساعت 19:44 موضوع | لینک ثابت

                                                  ترانه سرا: داریوش حاجبی

فانوس دریایی

ای بهتر از واژه ی عشق           بیا به شعر دفترم

خاکی تر از خرابه هاس             خاک زمین بسترم            

پلی بساز بین شب و               مهتاب فردایی دیگه

بذار از این خونه بریم                به خاک دنیایی دیگه

فانوس دریایی رو با                  ستار ه روشن میکنم

خونه ی سوت و کور م و           با تو یه گلشن میکنم

حس میکنم با پوست شب       اتاقک یخ زده تو

بده به شعر دفترم                    خاطره ی گمشده تو

بذار از این خاطره ی                 گمشده یک ترانه شه!

برای یک لحظه نفس                عشق تو یک بهانه شه!

بذار که فردایی بیاد                  غم هام و آواره کنه

دفتر دلتنگی هام و                   ورق ورق پار ه کنه!

نذار شب رویایی ام                  با روز آفتابی بره

رویای لحظه های من               با غم بیتابی بره!

فانوس دریایی رو با                  ستار ه روشن میکنم

خونه ی سوت و کور م و           با تو یه گلشن میکنم

نوشته شده توسط داریوش حاجبی در 2008/5/5 ساعت 3:56 موضوع | لینک ثابت

                                                ترانه سرا: داریوش حاجبی

محروم

هر روز یه درد تازه ایی             هر روز لباس غم به تن 

تو بانگ شب زندونیه                فریاد تو - فریاد من

هر کی به فکر نون شب           هر کی به فکر کارشه

نمیدونه فردا کدوم                   دردی در انتظارشه!

هم زخمی از گرسنگی            هم زخمی از بیگانگی

دلسوخته ایم از حسرت            یکرنگی و یگانگی 

محروم از آرزوی خویش           با وعد ه های بی ثمر

در حسرت خوش نامی و          پا توی راه پر خطر 

هر روز یه تکرار از شب ه          گذشته ی تلخه منه

فقط یه راه مونده هنوز              به یکدیگه پیوستنه              

نوشته شده توسط داریوش حاجبی در 2008/4/25 ساعت 19:24 موضوع | لینک ثابت