ای روزگار فتنه گر                           ای قلب تو چون نیشتر

دنیام و زهرآگین نکن                       با من مدارا کن دگر !

شاید که نامردی تو                         تنها به خاطر منه

میخک آرزوی من                            با دستهای تو میشکنه

از دست تو آزرده ام                        چه بی صدا پژمرده ام

در ته اقیانوس غم                          خونه ی اشکها ی منه

از سینه آهی میکشم                     آهی که آیت غمه

قصه ی زندگی من                          مثل حکایت غمه

از دست تو فریاد من                       به گوش آسمون رسید

از تو گلایه میکنه                            اشکی که روی گونمه!!

قانون اساسی جمهوری اسلامی مغایر با اعلامیه جهانی حقوق بشر و ناقض آن است !   قانون وحشیانه ی اعدام را لغو کنیم!

در فاصله ربع قرنی که از انقلاب ایران در سال 1979 تا 11 سپتامبر 2001 گذشت آمریکاییان منطقه خاورمیانه را از چشم حکومت های استبدادی سنی در ریاض، اسلام آباد ، عمان و قاهره می دیدند. اینها متحدین منطقه ای آمریکا بودند و نفوذی بیش از اندازه بر ارزیابی آمریکا از منطقه و تحولاتش می داشتند. حتی در کارهای علمی و تحقیقی که در مورد اسلام در غرب انجام می شد جریان شیعه سهم کوچکی داشت. حال که منطقه در حال تغییر است و سلطه سنیان مورد چالش قرار گرفته است برداشت آمریکا از منطقه نیز باید تغییر کند. زمانیکه اروپاییان به جنگ عراق اعتراض کردند٫ یادم میآید رامسفلد ، وزیر دفاع آمریکا اروپا را به دو بخش "اروپای قدیم" که مخالف جنگ بود و "اروپای جدید" که همراه آمریکا بود تقسیم کرد. جنگ عراق خاورمیانه را نیز به نحوی به "قدیم" و"جدید" تقسیم کرده است. خاورمیانه قدیم تحت سلطه اعراب بود و کانونهای قدرتش قاهره، بغداد و دمشق ، همان خلیفه نشینان سنی مذهب باستانی می بودند. چهره ای نیز که از منطقه ارائه می شد اساسا چهره ای عربی بود. نظام ارزشی سیاسی حاکم بر خاورمیانه قدیم همان ناسیونالیسم چندین ده ساله عربی و مسئله وجودیش ایجاد زمینه و مکان مناسب برای نظام سلطه سنیان عرب بوده است. در شکل گیری هویت خاورمیانه جدید شیعیان به اندازه سنیان سهم دارند و از آنجا که بخش عمده ای از شیعیان غیر عرب هستند روابط اقتصادی ، فرهنگی و سیاسی شان مرزهای سنتی میان عرب و غیرعرب را به هم میریزد . بعنوان مثال عراق که به همراه سوریه و مصر یکی از سه کشور مهم عرب به شمار می آید و در دوران رونق ناسیونالیسم عربی برای رهبری جهان عرب تلاش می کرد حال یک کرد را به عنوان اولین رئیس جمهور پس از جنگش انتخاب کرده است و روابطش با ایران بسیار نزدیک تر است تا با همسایگان عربش. اکثریت شیعه و کرد عراق کار را به جایی رساندند که در پیش نویس قانون اساسی عراق که در تابستان 2005 تهیه شد از نام بردن دولت عراق با عنوان "جمهوری عربی" جلوگیری کردند و به جای آن عبارت " جمهوری فدرال " را گذاشتند. رهبران منتخب دولت پس از جنگ عراق اولین شیعیانی هستند از زمان انقلاب ایران تا به امروز که دولت آمریکا به طور مستقیم و موثر با آنان ارتباط دارد.زمانی که رهبران آمریکا درباره تغییر رژیم سیاسی منطقه و بهبود آن سخن می گفتند در واقع منظورشان دمکراتیزه کردن خاورمیانه قدیمی و تحت سلطه سنیان بود. آنها توجهی به خاورمیانه جدید که در حال تولد بود نکردند و هنوز هم ابعاد بالقوه اش را در نیافته اند. خاورمیانه جدید نه با هویت عربی تعریف می شود و نه با هیچکدام از دولت های ملی. آنچه که نهایتا این منطقه را تعریف خواهد کرد سربرآوردن شیعیان و عکس العمل سنیان است.

قانون اساسی جمهوری اسلامی مغایر با اعلامیه جهانی حقوق بشر و ناقض آن است !   قانون وحشیانه ی اعدام را لغو کنیم!

مشگل سیاسی ملت ایران در کجا نهفته ست؟

آیا ما ریشه ی مشگلات سیاسی ایران را تنها در سیاست های ضد بشری و قرون وسطایی رژیم اسلامی تهران باید جستجو کنیم؟ یا اینکه فرهنگ کنونی ما که ترکیبی از فرهنگ آیین ریشه ایی یعنی دوران پیش از اسلام و فرهنگ اسلامی یعنی دوران پس از اسلام است٫ مشگل زا ست؟

تصور کنید اگر فرهنگ ما دیگر مرکب نباشد چگونه کشوری خواهیم داشت؟ فرض کنید ایران دیگر تنها دارای یک فرهنگ آیین ریشه ای باشد و آنوقت است که میتوان گفت ما به ریشه ی خود بازگشته ایم و ایرانی اصیل هستیم. اما اکنون چه هستیم؟ ایرانی ؟ عرب؟ و یا ترکیبی از هر دو؟

آیا وقت آن نرسیده است که ما بدانیم که هستیم و چه میخواهیم ؟ آیا میتوانیم هم شاه را جویا باشیم و هم شیخ را؟  درست است که ما ملت بسیار عجیبی هستیم٫ عجیب زیرا که هم میخواهیم کتیبه ی کوروش را سر لوحه ی کارهایمان قرار دهیم و هم با قانون بی قانونی سنگسار و اعدام مخالفتی نداریم و هم خواهان مدرنیته هستیم در حالی که ایران به قهقرا میرود و برای پیشرفت معکوس ایران یعنی پسرفت آن به دوران ماقبل تاریخ به ملایان جنایت پیشه فرصت و قدرت میبخشیم.  بنابر این ما بایستی بین شاه وشیخ یکی را انتخاب کنیم. آلمانی ها میگویند: بین دو صندلی نمیتوان نشست ویا همزمان در دو عروسی نمیتوان رقصید. ادامه ی این مطلب  درآپ بعدی مورد بررسی قرار میگیرد! 

ای تو هم پرواز من گریه نکن                   من از این تکرار بی رحم خسته ام

از همیشه تا همیشه عاشقی                 به صدای عشق تو دلبسته ام

تو بیا و غم رو تکه تکه کن !                     شعرم ار این همه غصه پر پره

شب بارون زده تو چشمای تو                  با نسیم و خاک و سنگ همسفره

دل شورید ه مو دریاب که تویی                موندگارترین ترانه رو لبم

از نگاه گرم جام چشم تو                        مثل یک دریای آرومه شبم

شعر من از جنس تلخ بیکسی                 تو چشام حسرت یک دریای خواب

خسته ای از شب بارونی من                   من از این آدمکهای با نقاب

تو از این شبهای سرد بی صدا                 من از این غروب وحشی جون به لب

سوخته ام ٫ خاکسترم بی تو در این            آتش معبد یک قطره ی آب

 تو بیا و غم رو تکه تکه کن !                     شعرم ار این همه غصه پر پره

شب بارون زده تو چشمای تو                   با نسیم و خاک و سنگ همسفره

از خیانت پلید فاصله                                 شعر شور انگیز من بی حاصله

دل از آواره گی خاطره ها                        از تموم آدما خسته تره

من چه سبزم امروز و چه اندازه تنم هوشیار است....

زندگی خالی نیست...مهربانی هست.... سیب هست......ایمان هست...

آری تا شقایق هست زندگی باید کرد.... از سهراب سپهری

همه جا رو بوی غربت میگیره                 وفتی خورشید میره تاریکی میآد !

مگه این خاکی که زندونی شده              چیزی جز یه ذره آزادی میخواد؟

مثل یک شقایق ساقه شکسته             چرا خاک میهنم خوابیده درخون ؟  

من که فریاد تو نادیده گرفتم                  به لب تو بوسه ها میزنم اکنون !

ای که اقیانوسی از شهامتی !             تو من و ببر به دنیایی دیگه !

تو همون راهی که آخر میرسه              به نوید صبح فردایی دیگه!

آسمون دوباره خاکستریه                      غم تازه ای از آسمون میآد

توی زندون پشت دیوار بلند                   صدای ضجه و بوی خون میآد

ای همه پاکتر از شعر وجودم                 ای غریب افتاده در گوشه ی زندون !

مثل یک شقایق ساقه شکسته           چرا خاک میهنم خوابیده درخون ؟

                                                                               ترانه سرا: داریوش حاجبی

ای تو مثل بک پرنده                       به سکوت شب رسیده

تو کدوم قفس اسیری                    که تو رو کسی ندیده  ؟

میدونم هر جا که باشم                  بی تو یک زنده بگورم

یک کویرم که هنوز از                     نم نم بارون بدورم !

سینه مالامال غصه                      اشکم از دیده سرازیر

خسته از مرز عبوره                     کوچه های سوت و کورم

تو کدوم زندون تاریک  ؟                دنبال کدوم حقیقت ؟

مرگ تدریجی تلخ و                     ماتم و درد و مصیبت

هر جا رفتم بوی دستات              توی کوله بار من بود

لحظه ی شکنجه ی تو                لحظه ی آزار من بود    

                                                                                   ترانه سرا: داریوش حاجبی

قطره های سرد بارون                          روی سنگفرش خیابون

خونه ها خاموش و متروک                     تو شبای سرد بی جون

از کجا باید بخونم  ؟                               از کدوم لحظه ی غمگین ؟

از کدوم خاک خیابون ؟                           با کدوم خنده ی شیرین ؟

از درون خود گذشتم                             شدم از عشق تو زاده  

دنبال ترانه هاتم                                   توی جاده ها پیاده

میون فاصله ی من                               از خودم با سایه ی تو

پلی ساختم با ترانه                               از غم گلایه ی تو

غم تو با من ساده                                  با تنم نفس کشیده

عشق تو آخر خطه                                 که به انتها رسیده   

دوست دارم صدای پاتو                          پاکی اندیشه ها تو

میمونم هر جا که باشی                        میمونم همیشه با تو 

جای دستهای تو مونده                        روی گردو خاک طاقچه

منتظر هنوز نشسته                            گل سرخ توی باغچه

که بیای یه قطره اشکی                      روی گلبرگاش بریزی

آخه ای یاور خوبم                                تو براش خیلی عزیزی

بی تو من افسرده و خاموشم اینجا        خواب شیرین من و رویای من تو

مونده ام تنها تو این غمخونه ی عشق   خورشید خوشبختی فردای من تو

قاب چوبی شکسته                           روی دیوار جا گرفته

غم کهنه ی تو سینه ام                       بی تو باز معوا گرفته

تو همون یاور خوبی                             که غمم رو شونه هاشه

بهترین ترانه ی عشق                          حرف اول دعاشه

یه عروسک قدیمی                              که دیگه یه پا نداره

رو زمین افتاده اینجا                             با لباس پاره پاره

بی تو من افسرده و خاموشم اینجا        خواب شیرین من و رویای من تو

مونده ام تنها تو این غمخونه ی عشق   خورشید خوشبختی فردای من تو

کسی که از جگر فریاد کشیده      غمش غریبی و آشفته حالی ست

بیا مرهم بذار بر زخم جونم          تو این خونه چقدر جای تو خالی ست !

تو این خونه که گلهای محبت      شکوفا میشدن هر لحظه باتو

سکوت مبهمی اینجا نشسته      که حالا بی تو هر دقیقه سالی است

تو این شب غریب خورشید من باش    تو بانی شب عاشق شدن باش!

بیا که خسته افتادم میونه            شقایقهای دشت بی پناهی

شب و روز می چکه اشک ندامت   از ابر آسمون بی گناهی

شدم تندر ز دست خشم شاید         شدم خاکستر از آتش هجران

دلم شد موج دریای پر از خشم      سراسر شورش و گرداب و طغیان

تو این شب غریب خورشید من باش    تو بانی شب عاشق شدن باش!