Dire Straits: Sultans Of Swing

دایر ستریتس

                                     ترانه سرا: داریوش حاجبی

تخت جمشید مال من              کابوس فردا مال تو

خاک ایران مال من                   تموم دنیا مال تو

نمیخوام مثل تو جلاد خیابونی بشم

                                 توی این زندون غم برده ی قربونی بشم

از تبار جنگل و قطره ی بارونه تنم

                                  نمیخوام رهگذر خاک بیابونی بشم

تخت جمشید مال من              کابوس فردا مال تو

خاک ایران مال من                   تموم دنیا مال تو

دفتر شعر من اندازه ی اقیانوس عشق

                               واژه هاش بلند تر از خنجر توی دست توست

یه روزی میشه که از دست تو فریاد بزنم

                               روز آزادی میآد که بانی شکست توست

تخت جمشید مال من              کابوس فردا مال تو

خاک ایران مال من                   تموم دنیا مال تو

دستت آغشته به خون آدمای بی گناه

                             دستم و بستی تو با طناب آزار و عذاب

تو رو پیدا میکنم هر جا که باشی عاقبت

                            حتا پنهون بشی پیش ماهی های زیر آب

تخت جمشید مال من              کابوس فردا مال تو

خاک ایران مال من                   تموم دنیا مال تو

برای شنیدن موزیک ویدیو میتوانید موزیک وبلاگ را کات کنید!

برای دیدن ویدیو نیاز به نصب مجانی فلش پلیر دارید.

ترانه ی پاپا با صدای پاول آنکا

 خداوندا!

در صورتیکه خوان نعمت تو همه جا گسترده است مگس روزیش را از برگ درختان بدست می آورد آب برکه ها گنجشک را سیراب میکند لاشه ی متعفن کرکس را سیر میکند وحوش به نصیب خود میرسند و از نعمت های تو متنعم میگردند اما

باز هم آدمی از گرسنگی میمیرد!  آه که گرسنگی  یک جرم عمومی ست! جنایت بزرگی ست که تیرگی آن موجب ماست.

خداوندا!

...چرا کودک شیر خوار یتیم ناله از جگر بر میکشد و میگوید: من گرسنه ام؟

مگر این کودک ضعیف پرنده ی ظریفی نیست؟ پس چرا آنچه در لانه ی یک پرنده وجود دارد در گاهواره ی این کودک یافته نمیشود؟؟؟

               ویکتور هوگو

  

                           ترانه سرا: داریوش حاجبی

یاد تو بهار و یادم میآره             عشق تو خنده رو لبهام میذاره

                     نفسی تازه تو این سینه میآد

اگه دریاچه ی بی آبی بشم    خسته از شبهای بی خوابی بشم

                    شونه هام گرمی دستاتو میخواد!

دست گرمت رو بکش روی سرم     آخه من مرغک بی بال و پرم

بی تو مردن واسه من یه آرزوس    دیگه تنهایی نمیشه باورم

توی جاده های رویایی عشق          زیر پات نامه ی عاشقونمه

تو عزیزترین ستاره ای برام             تک ستاره که تو آسمونمه

زیر بارون توی کوچه های شب      غم و از عاشق دلخسته بگیر!

                     بیصدایی واسه من شکستنه

اگه حتا واسه تو یه آشنام           تو بگو به من برای من بمیر!

                     عشق تو مرهم زخمهای منه

ایرج جنتی عطایی کوتاه با تو حرف سیاسی میزند!

برای شنیدن پیام موزیک وبلاگ را میتوانید کات کنید!

 

                          ترانه سرا: داریوش حاجبی

تا تو مرا بفهمی               موی سرم سپیده

قد هزار تا دریا                 اشک از چشام چکیده

تا تو مرا بفهمی               عمری ازم گذشته

پوسیده استخونه             این پیکر خمیده

پرنده های تنها                 بی آب و دون میمیرن

شب میشه روز روشن     دریاچه ها کویرن

                      تا تو مرا بفهمی (۲)  

پرنده ی سبکبال              از لونه پر گشوده

از عشق و همربونی        هیچ اثری نمونده

تا تو مرا بفهمی               دریا یه قطره میشه

خورشید یه کوه برفه       آهن جنسه شیشه

خسته و نیمه جونم         آب از سرم گذشته

عمری ز رد پای               خاکسترم گذشته

                   تا تو مرا بفهمی (۲)   

                          ترانه سرا: داریوش حاجبی

                            عطر خوش زن

وقتی قطره های بارون              رو تن خشک زمینه

روح تشنه ام دوباره                  تو رو توی خواب میبینه

به تبسم تو زنده م                   دستم از پنجره کوتاه

من و راحت نمیذاره                  غربت سرد تو سینه

             جاده ای خیس از اشک

                                توی دست یک فانوس

                آخرین دیدار ه

                                تا ابد یک کابوس

وقتی بوف کور شب زاد          به حریم عشق سفر کرد

بین ما فاصله افتاد                من و بی تو دربدر کرد

              عطر خوب یک زن

                                تو شب بارونی

              پرم از تنهایی

                               مثل یک زندونی

بغض یک پنجره هستم         که تو یک اتاق تنهاس

اسم تو همزاد عشقه          یاد خاطرات فرداس!

           واسه من یک لبخند

                           مثل یک فریاد ه

           عطر موی یک زن 

                          با تنم همزاد ه  

           در شب تنهایی 

                         چشم من بر دیوار 

           بی نفس در سینه

                        همه چیز یک تکرار

                      ترانه سرا: داریوش حاجبی

من از اون روزی که دیدم              تو دوباره پر گرفتی

با شقایق های زیبا                      عشق تو از سر گرفتی

تو از اون روزی که عشق و          به پرنده ای سپردی

واسه بالهای شکسته اش           عاشقونه غصه خوردی 

میتونم دوباره باشم                    من همون مردی که بودم

با همون ترانه هایی                    که همیشه می سرودم 

کی تورو دید و غم نم نم بارون و ندید؟  

                                تو چشات اشک منه غریب گریون و ندید 

ماه آسمون من گمشده پشت صخره ها!

                                 کی تو رو دیدو خدا رو توی آسمون ندید؟

من از اون روزی که دیدم              موج دریا بی صدا نیست

قصر آرزوم خراب و                      خونه ام ماتم سرا نیست

از همون روزی که عشقه            پاک تو محراب من شد

موندنت مثل یه رویا                     همصدا با خواب من شد 

میتونم دوباره باشم                     من همون مردی که بودم

با همون ترانه هایی                    که همیشه می سرودم 

کی تورو دید و غم نم نم بارون و ندید؟  

                               تو چشات اشک منه غریب گریون و ندید    

اسم من گمشده تو دفتر خاطرات عشق!

                                کی تو رو دیدو خدا رو توی آسمون ندید؟

                                          ترانه سرا: داریوش حاجبی

کوچه باغ مهربونی                     پره از عطر تن تو

میمیرم از غم عشق و                غم از دست دادن تو 

دفتر خاطره ی تو                       پره از یه فصل تازه 

رو لبای بسته ی من                  مثل یک ترانه سازه

قلب تو قلب یه دریا                    اما من یه موج خسته

گم میشم تو عالم عشق            توی قایق شکسته 

تو بزرگی مثل دریا                     اما من موجی حقیرم

نقش صخره های سنگی           حک شده رو تن پیرم

توی تصویر نگاهم                     میشینه برف زمستون

بی تو گرمایی نداره                  دست سرد باد و بارون

توی این غربت غمناک               منم و ساحل غمگین

منم و این کوله باره                  خالی اما سخت و سنگین

میرسه دوباره از راه                 قایق شکسته بی تو

روی ماسه های ساحل           عاشقی نشسته بی تو

(بشنويد و بخنديد)

http://www.box.net/shared/hg7ute8bbg