سال نو مبارک                     

                         ترانه سرا: داریوش خاجبی

نوروز

چرا نوروز پاک نوروز غم شد؟          صدا ها در گلو پيوسته کم شد؟

حضور خوب آزادی دوباره                به نا حق آرزوی آخرم شد؟

حقيقت لحظه ی تلخ شکنجه س!   همون افسانه ی خشکيده برگه

غروب بی ترنم جدایی                  همون زندونی محکوم به مرگه

نگاه کن به گل سرخ رهایی           که روی پوست بی رنگ زمینه

نگاه کن به پرنده ای که خسته س  که بی تو پشت پنجره میشینه

حقیقت مرگ لبخند من و تست      حضور چکمه و اعدام عشقه

صلیب مرگ و شلاق و شکنجه       بنام خالق و بنام عشقه

حقیقت فصل تنهایی و درد ه          گل بی جون خشکید ه و زرد ه

سکوت تلخ و رگبار مسلسل           صدای وحشت یک شب سرد ه

حقیقت لحظه ی تنهایی ماس        همون گل شقایقی که زیباس

حقیقت روز اعدام من و تست         حضور مرگ واژه های تنهاس

                                                ترانه سرا: داریوش حاجبی

عاشق

ای پناه قطره های اشک من               سینه مالامال درد مبهمه

وقتی نیستی آسمون ابری میشه       دل من بی تو میگیره از همه

اگه سایه ی تو بالا سر من                بدرخشه چی میشد به من بگو

تو رو دیدن واسه من زندگیه               زندگی با تو میشه یه آرزو

نمیتونم بی تو زندگی کنم                 بی تو موندن مثل مردن میمونه

شب وروز روی تن خاک زمین             مثل غم یا غصه خوردن میمونه

اگه دستهای تو باشه روسرم             میتونم تو آسمون پر بزنم

من که دیونه ی عاشق شدنم            بی تو هر جا که برم جون میکنم

اگه نیستم - کسی هست بهت بگه    که تورو دوست داره قد آسمون؟

وقتی میری واسه تو گریه کنه            با چشاش بگه نرو -پیشم بمون؟

ای تو آیینه ی عشق خوب من            این خرابه رو برام خونه بکن

تو بذار عشق تو همدمم باشه            با چشات قلب من و نشونه کن

ای پناه قطره های اشک من              سینه مالامال درد مبهمه

وقتی نیستی آسمون ابری میشه      دل من بی تو میگیره از همه

                                                        ترانه سرا داریوش حاجبی

تولد بی صدا

ميون اين همه رنگهای قشنگ        رنگ من رنگ شب جداييه

آدمی که جا نداره - نمیخواد           بدونه که از کجاس - کجاییه!

زندگی آه که جهنمه چرا؟             حرفی از کتاب ماتمه چرا؟

آدمی که بيصدا دنيا مياد              با غم بی کسی همدمه چرا؟

هر چی هست زير سر آدمکهاس   ديگه اين دنيا چه دنيايی شده!

از تموم دنيا اما سهم من              زندون تاريک تنهايی شده

هر جا هستم تو بدون که عاشقم   خون عشقت توی رگهای منه

اگه تاریکی چراغ خونمه                عشق تو خورشید فردای منه

ميون اين همه رنگهای قشنگ        رنگ من رنگ شب جداييه

آدمی که جا نداره - نمیخواد           بدونه که از کجاس - کجاییه!

زندگی آه که جهنم شده باز             حرفی از کتاب ماتم شده باز

آدمی که بيصدا دنيا اومد              با غم بی کسی همدم شده باز