من قسم نمیخورم

چشمه های عشق و با نام تو آباد ميکنم            با ترنم صدات دلها رو آزاد ميکنم

گريه هاتو پس ميدم به ابر گريون بهار                 با يه بوسه چشم غمگين تورو شاد ميکنم

                             من قسم نميخورم اما که دوست دارم تو رو
                              تو ستاره ی منی بخاطر دلم نرو

وقتی آسمون برای ديدن تو اومده                      به زمين ميگم به تو گلهای کاغذی بده

شبنم روی تن پیچک باغ عشق من                   واسه تو یه تاج گل به موی آسمون زده

                            من قسم نميخورم اما که دوست دارم تو رو
                            تو ستاره ی منی بخاطر دلم نرو

من قسم نمیخورم اما بدون دوست دارم             روی دامن تو گلهای ترانه میذارم

جای پای تو برام محراب آسمونیه                       سایه ی تنهایی رو از رو تنت ور میدارم

                            من قسم نميخورم اما که دوست دارم تو رو
                            تو ستاره ی منی بخاطر دلم نرو

                                                                                ترانه سرا داریوش حاجبی

وارث

                          نميخوام تو سرزمينم
                          وارث درد تو باشم
                          وارث چشمای بارون
                          زده ی سرد تو باشم

اگه درد من يکی بود                          توی عصر سرد ترديد
چشم روشن بين انسان                    مرگ گلها رو نمیديد
مرگ آيين نيايش                               رای بی حاصل مردم
نحوه ی گم شدن عشق                    به قفس بردن گندم
روبرو شعار احسان                            پشت سر يورش پنهان
ازسر نيزه گرفته                                تا رباينده ی انسان
قلم معترض من                                به رواج ظلم و تزوير
لحن سنگين يه قاضی                       واسه ی حضور تدبیر

                             نميخوام تو سرزمينم
                             وارث درد تو باشم
                             وارث چشمای بارون
                             زده ی سرد تو باشم

                                                                                ترانه سرا: داریوش حاجبی

چوبه ی دار

وقتی که دل خوش ميکنم                به يک نسيم بی صدا

پاداش طوفانی من                         ميشه يه حکم ناروا

                           از جوخه های آتش ه
                           دشمن نيزه داربگو

                           از مرگ يک شاعر پير
                           از چوبه های دار بگو!

چه حاصل از شعر و غزل؟               که وصف يک عزا بشه

خونه میشه یه غمسرا                  وقتی کسی خدا بشه

چه حاصل از دربدری؟                    قلب تو دربدر نکن

دلخوش یک سفر نشو!                 راه تو بسته تر نکن!

دریای اندوه من و                          غربت و یاد من نیار!

پیرهن پار ه ی من و                      تو خاک من به خاکسپار!

                            از جوخه های آتش ه
                           دشمن نيزه داربگو

                           از مرگ يک شاعر پير
                           از چوبه های دار بگو!

                                                                                ترانه سرا: داریوش حاجبی

شهزاد قصه

تو همون شهزاد قصه ای که اسمش همه جا                    ياد روزای قديمی رو به يادم ميآره

غم غربت هميشه بدرقه ی راه منه                                بی صدا هر جا برم پا رو دل من ميذاره

                                       مثل يک قصه تو قلب عاشقت پر میزنم
                                       واسه ی دیدن تو هرجا بری سر میزنم

عاشق چشم تو ماه آسمونی شده بود                           لب دریا به تن تو بوسه میزد توی آب

حالا که بین من و تو این همه فاصله هست                      می خوام از حالا به دنبال تو باشم توی خواب

                                       مثل يک قصه تو قلب عاشقت پر میزنم
                                       واسه ی دیدن تو هرجا بری سر میزنم                                  

چشم تو مثل یه خورشید ه تو آسمون من                       تن تو یه گل خوش عطر تو باغ قصه ها

وقتی نیستی رو تنم گرد و غبار کوچه هاس                      مثل یه جاده ای م که میرسه به انتها

                                       مثل يک قصه تو قلب عاشقت پر میزنم
                                       واسه ی دیدن تو هرجا بری سر میزنم

                                                                               ترانه سرا: داریوش حاجبی

جشن آرزو

خزون و يه گل خشک و               تن شکسته ی گلدون

يه ديوار و شبی دلگیر                 يه زندونی و يک زندون

لبم خاموش و بی لبخند             که سامونش تويی امشب

يه جشن آرزو بر پا                     که مهمونش تويی امشب

نگو هرگز نمی آيی                    بمون با من همين يکبار

فرار من تماشايی س                 فرار از دامن تکرار

سرانجام صدای من                    سرانجام حقيقت هاس

حقیقت ها نمیمیرن                    به زانو پشت به یک دیوار

چه دردی بد تر از این درد              که دور از تو به جا موندم!

که افسوس خسته و مایوس          بدون همصدا موندم

لبم خاموش و بی لبخند               که سامونش تويی امشب

يه جشن آرزو بر پا                       که مهمونش تويی امشب

رپ سیاسی..........شاهین نجفی........گوش کن!