زیر باران در پناه تاریکی

                                                                                           ترانه سرا: داریوش حاجبی

سلام يعنی خداحافظ
من اومدم که برگردم

با يه دلبستن ساده
دلم رو زير و رو کردم

گمون کردم تو يک عشقی
که پاک و لاله رخساره

ندونستم که عشق تو
چه دل سنگ و دل آزاره!

من و تو با همیم اما ولی بی هم
یه کاغذ پاره ایم و هر دو ناراضی

منم خطی کنار جاده ایی متروک
یه نیمکت خالی از هرگونه همبازی

منم جونم به لب اومد
ازاین حرفای تکراری

تو دیگه حرمت عشق و
نتونستی نگه داری

دیگه طاقت نمیارم
دیگه ساکت نمیمونم

برواز پیش من، از عشق
یه جورایی پشیمونم!

من و تو با همیم اما ولی بی هم
یه کاغذ پاره ایم و هر دو ناراضی

منم خطی کنار جاده ایی متروک
یه نیمکت خالی از هرگونه همبازی

خيال کردم که دل داری
پشيمونم که دلبستم

نگو خسته شدی از من
من از دست خودم خسته م

دل تو روز به روز اما
به دريا دل زد و پر زد

من و زنده بگور کرد و
به خاک گور من سر زد

من و تو با همیم اما ولی بی هم
یه کاغذ پاره ایم و هر دو ناراضی

منم خطی کنار جاده ایی متروک
یه نیمکت خالی از هرگونه همبازي

نوشته شده توسط داریوش حاجبی در 2008/7/3 ساعت 13:0 موضوع | لینک ثابت

                                                                                           ترانه سرا: داریوش حاجبی

در خاطره ايی غمگين
از جنس کبوتر شو!

يه گريه به چشمم باش
از گريه تو خوشتر شو!

ای نقطه ی پايانی
در آخر هر پايان

غافل نشو از شوق ِ
همسويی به جانبازان

هر بار قلم از وصف ِ
يه فاجعه شرمنده

رخسار افق در هم
محروم شده از خنده

من اشکی نميريزم
در آخر هر لبخند

سرسبز و شکوفا شو!
با زندگی هم پيوند

در پيچ و خم دنيا
رخسار افق تيره

در ابر ستم هر روز
خورشيد ِ که ميميره

در خاطره ايی غمگين
از جنس کبوتر شو!

يه گريه به چشمم باش
از گريه تو خوشتر شو!

نوشته شده توسط داریوش حاجبی در 2008/6/30 ساعت 3:25 موضوع | لینک ثابت

                                                                                            ترانه سرا: داریوش حاجبی

من زنم، انسانم وسهم من اندازه ی تست
راه من راه زن دريا دل و دلاور ه

بار سنگينی تو رو شونه های خستمه
که تو آيينه ی حق تصوير نابرابر ه

من ميون اشک غمديده ی نابرابرم
کی به تو گفته که من از تو که مردی کمترم؟

چهره ات پوشیده از نقاب آهنين مرگ
واسه سنگسار تن کدوم پرنده اومدی؟

دست تو شرمنده از پرتاب سنگه پشت سنگ
تو برای دفن نو عروس خنده اومدی!

من ميون اشک غمديده ی نابرابرم
کی به تو گفته که من از تو که مردی کمترم؟

من زنم، روزنه های بسته رو باز ميکنم
با صدام سکوت و در خلوت خونه ميشکنم

اگه حالا قسمتم زخم زبون شنديدنه
من طلوع صبح فرياد بلند يک زنم

من ميون اشک غمديده ی نابرابرم
کی به تو گفته که من از تو که مردی کمترم؟

نوشته شده توسط داریوش حاجبی در 2008/6/30 ساعت 3:21 موضوع | لینک ثابت