ای خدا بگو چرا صدای من به گوش تو نمیرسه
خسته ام از این همه درد و عذاب و جون به لب، بس ِ دیگه
مرگ من کی میرسه، ثانیه ها رو میشمرم، بذار برم
همیشه اشک و سکوت غربت ِ تا نیمه شب، بس ِ دیگه
همه جا تاریک و سرد، تنها تر از هر لحظه و دلمرده ا م
به رها شدن از این جهنم زندگی دلسپرده ام
چرا دلشکسته و غمخوار تنهایی منم، بگو چرا؟
ای خدا میخوام برم جایی که هیجکسی نمونه پیش من
کسی نیس به خاطره پرنده ی تو ی قفس ناله کنه
می خوام آزادیم و تا آیه یأس کسی نخونه پیش من
همه جا تاریک و سرد، تنها تر از هر لحظه و دلمرده ا م
به رها شدن از این جهنم زندگی دلسپرده ام
ای خدا بگو چر ا قسمت من این ِ که دربدر بشم
مثل توفان وارث درد و غم شبهای بی ثمر بشم
من که از دیدن گلهای قشنگ آرزو همیشه دور
چرا پس شاهد رفتن عزیزو مرگ یک پدر بشم
همه جا تاریک و سرد، تنها تر از هر لحظه و دلمرده ا م
به رها شدن از این جهنم زندگی دلسپرده ام
چشات پر از درد و غمه
صدات و غم می لرزونه
از هق هق گریه ی تو
بغض شکسته میخونه
از رفتنت دلتنگم و
حال دلم خیلی بده
نرو که دیوونه نشم
بمون که شب سایه زده
شاید که از پنجره تا
پنجره راهی وا بشه
بغض گرفته تو گلوم
با تو یه همصدا بشه
گریه نکن، غرور من
از گریه بی تو میشکنه
به انتظار من نباش
نوبت رفتن منه
وقتی که مرگ و زندگی
تو ذهن من جاری شده
نبودنت مسبب ِ
حسرت و بیزاری شده
همیشه حرف آخر و
با بغض بسته میخورم
باگریه چشمم آشناس
از درد زندگی پُرم
صفحه تقویم من و
فردا بنام عشق بزن
زندگی مثل مُردنه
وقتی که نیستی پیش من
ای بلندای صدا
ساد گی کن، ساده باش
مثل صخره ای بزرگ
سربلند، آزاده باش
به هم آغوشی شب
نا شکفته تن نده!
توی خواب گم نشو با
تن رویایی زده!
قید دنیا رو نزن
تو چراغ روشنی
نمیخوام که بی صدا
ذره ذره بشکنی
اسمم از یاد تو رفت
با یه بغض بیصدا
شب شد و اشکای من
توی چشماته چرا؟
وحشت از خزون مرگ
تو چشات پر میزنه
یه ترانه زیر پات
مثل آینه میشکنه
لب دریا روی ماسه های خیس
عکس قلبی رو کشیده موج آب
تو که از بند قفس رها شدی
تو رو همیشه میبینم توی خواب
نمیخوام بازیچه دنیا بشم
نا امید از ماتم رویا بشم
توی خوابم گل یاس تشنه بود
اون گلی که عطر خوب تن تست
میشه با تو به ترانه ها رسید
اوج من بسته به دلبستن تست
اگه دستات و بگیرم چی میشه؟
واسه عشق تو بمیرم چی میشه؟
گل یاسی که بخواب من میآد
عاشقه، عاشق شکل ماه تو
دیگه پر پر نمیشه روی زمین
وفتی اون بمونه در پناه تو
نمیخوام بازیچه دنیا بشم
نا امید از ماتم رویا بشم
حالا دنیا همه جا مثل همه
کسی نیست اینجا بدادم برسه
عمر آدما آخه خیلی کمه
هر چی هس اندازه ی یک نفسه
اگه دستات و بگیرم چی میشه؟
واسه عشق تو بمیرم چی میشه؟
بدون اسمم زنده ام
بدون اسم عام و خاص
به من تو هر اسمی بده
روحم ولی تو قصه هاس
ابر پراکنده منم
نه ذره ذره میشکنم
بی رنگ و بی اسمم ولی
دست به رهایی میزنم
دریای بی ساحل من
از اسم من درکی نداشت
چشماش و بسته بود و رفت
سر روی بی نامی گذاشت
دیوار سنگی روبرو
بینش تو چشم بند من
دمیدن ِ تو باد سرد
تصرف لبخند من
آبی که نه خیس نه خشک
پیک یه پیغام منه
از راه نزدیک نمیآد
اما همین نام منه
صعود من به قله ایی
تو وسعت دنیای من
تو حجم عشق ابدی
ستاره شبای من
رو ساحل سرخ دلت
اسم کسی رو حک نکن!
به اینکه من دوست دارم
حتا یه لحظه شک نکن!
با مشتی ازخاطره ها
همراه ناکامی منم
تو ازدحام سایه ها
یه سر به خورشید میزنم
تاریکی رو گم میکنه
شب از نهایت صدات
به ارتفاع عمق عشق
منم که میمیرم برات
اشک تو چکه میکنه
رو خاک بی نشون من
تعصب ِ که خنجرش
مونده تو استخون من
رو ساحل سرخ دلت
اسم کسی رو حک نکن!
به اینکه من دوست دارم
حتا یه لحظه شک نکن!
