ترانه سرا : داریوش حاجبی
ای همیشه تازه تر از برگ و باد.....ای شریک آشنای میهنم
زیر بار غصه ی رفتن تو.....مثل یک شاخه ی خشکی می شکنم
ای که تعبیر یه خواب تازه ای
تو ضیافت شبونه ی سقوط
من که از عشق تو اینجا زنده ام
باورم نیست که منم خود سکوت !!
از کدوم شعر و ترانه اومدی....از کدوم دفتر خاطرات عشق ؟
از کدوم خاک ستاره ساختنت.....تا نفس دارم دم از تو میزنم ؟!
واسه من رفتن تو مرگ منه....بین بیداری و خواب گمشدنه
تو گلوم بغضک بی صداییه.....چه کنم که بی صداست شکستنم؟؟
ای که تعبیر یه خواب تازه ای
تو ضیافت شبونه ی سقوط
من که از عشق تو اینجا زنده ام
باورم نیست که منم خود سکوت !!
ارسال در تاريخ 2009/2/4 توسط داریوش حاجبی
