زیر باران در پناه تاریکی

                        راه در جهان يكی است و آن راه راستی است

لطفن به این جمله ی بیشرمانه ی احمدی مقدم فرمانده پليس جمهوری اسلامی توجه کنید که میگوید:

"در ایران دفاع از ارزش‌ها مهم تر از دفاع از خاک است چون ایران برای این ارزش دارد که پایگاه اسلام است."

ما ملتی هستیم که نمی ببیند و نمیشنود و نمیگوید! اگر غیر از این بود این افراد بی وطن که بر مرزو بوم من و تو حاکم نمیبودند! این احمدی مقدم ها را هر ملتی دیگر با یک اردنگی از صحنه ی حکومت خارج میساخت ولی ما هنوز به این امید نشسته ایم که امریکا و به همراهی کشورهای غربی این رژیم منفور را از میان بردارند. باز هم ذهی خیال باطل! در بسیاری از مقاله های بچاپ رسیده از سوی مخالفان رژیم تهران میخوانم که "آمربکا و همچنان کشورهای غربی خواستار تغییر سیاست رژیم ایران هستند و نه تغییر رژیم. " این جمله به چه معناست؟ آیا این حضرات امیدوار بودند یا هنوز هستند که خارجی ها این حکومت را سرنگون سازند و حالا نگرانی خود را در مقاله هایشان به آگاهی عموم میرسانند؟ پس نقش ملت و مسئولیتی که بر دوش حمل میکند چه میشود؟ از شما دوستان می پپرسم: کدام ایرانی را میشناسیدکه تا به حال غم کشور مثلا سریلانکا را خورده باشد ؟ آیا  من و تو به فکر انقلاب در کشور دیگری هستیم که تحت‌ ستم سیاسی قرار گرفته است؟ بنابراین چرا یک آمریکایی و یا یک فرانسوی یا آلمانی غم نبود دموکراسی در ایران را بخورد؟ هرکس مسئول اعمال خودش میباشد. حتا اگر من و تو هم این رژیم بنیادگرا را بر سر کار نیآورده باشیم باید خودمان آستین ها را بالا بزنیم و خانه تکانی کنیم و ریشه ی این حکومت بیدادگر را بکنیم. هر کس خانه اش را باید خودش  تمیز کند ونه همسایه او. آیا این آقایان فکر میکنند که وظیفه کشور های خارجی است که ما را از شر آخوندک ها نجات بدهند؟ تمام تلاش ما این است که به کشورهای حامی جمهوری اسلامی بفهمانیم که به سیاست مماشات پایان بدهند و بجای آن از مردم آزادیخواه ایران حمایت نمایند و روی این مردم که خواهان صلح و آزادی و دموکراسی هستند سرمایه گذاری کنند. آنوقت مبارزه اصلی ما با رژیم بنیادگرا آغاز میشود.

عکس: رادیو زمانه

نوشته شده توسط داریوش حاجبی در 2007/12/21 ساعت 17:30 موضوع | لینک ثابت