زیر باران در پناه تاریکی

نامه مادر اسانلو به مادران دانشجویان در بند        ۱۹ بهمن ۱۳۸۶ Friday, 08 February 2008  در آرزوی آزادی و سلامتی فرزندم! دهها نفر دانشجو در بند رژیم اسلامی هستند٬ ده ها فعال کارگری طعم تلخ حکم های سنگین را چشیده اند٬  سرکوب و اختناق و اعدام ادامه دارد٬ و مبارزه و مقاومت هم ادامه دارد. خانواده های دانشحویان و کارگران و فعالن سیاسی دستگیر شده در تب و تاب و اضطراب همیشگی به سر می برند. مادر منصور اسانلو هم از شرح مصائبی که وزارت اطلاعات و رژیم اسلامی بر سر پسر و خانواده پسرش و خودش رفته است سخن می گوید : "پیام من به تمام مادران به عنوان مادری که پسرش را در بند نگه داشته اند این است که کارگر شریف ترین موجودی است که جز نیروی کارش هیچ چیزی برای فروش ندارد. به همین خاطر بايد از حقوق انسانی برخوردار باشد ." "از همه مادران دانشجویان دربند می خواهم که برای آزادی فرزندانشان آنها را تنها نگذارند ." ...امروز طبق قرار قبلی باید به بیمارستان میرفتم تا پسرم را که برای معاینه بعد از عمل توسط جراحان ویزیت شود ببینم. زنگ زدن گفتند او را به بیمارستان نمی آورند. در صورتی که این معاینه ضروری بود چرا که هفت ساعت زیر عمل بود. عمل روی شبکه ی  چشمش انجام شده بود. به خاطر آب مرواریدی که قبلا داشت و هم ترمیم پارگی هائی که موقع ربودنش در اثر ضربه هایی که به سر و صورتش وارد شده بود. بیش از این نمیشد عمل را به تعویق انداخت. بعد از هفت ساعت بیهوشی دکترهای معالج بیمارستان قصد داشتند که هفت روز استراخت به او بدهند. چون بعد از عمل سه روز مداوم روی شکم خوابیده بود. از دکتر ها نامه گرفتیم. رفتیم پیش آقای حداد. می گفتند که چهارشنبه ایشان با خانواده های زندانیان جلسه دارند ولی نتوانستیم با ایشان ملاقاتی داشته باشیم. بعد از عمل پزشکان گفتند که دو ماه باید کاملا تحت مراقبت باشد و بعد باید عمل دیگری روی چشم او انجام شود. درخواست ما این بود که تا روز یک شنبه توی بیمارستان باشد٬ ولی فردی که در دفتر قاضی پرونده بود به ما گفت که روز جمعه پسرم را به زندان خواهند برد. یک باره حالم به هم خورد. خودم به خاطر ناراحتی معده اندوسکوپی کرده بودم. سه جای معده ام زخم بود. بی اختیار خون بالا می آوردم. می دانم که ناراحتیم همه اش به خاطر فکر و خیالی است که برای پسرم میکنم. برای پسرم که بیگناه است و برای گرفتن حق و حقوق همکارانش فعالیت می کند. میخواهد فرزندانشان آینده بهتری داشته باشند. این قدر هم بهشان ظلم نشود. آیا دفاع از دیگران جرم است؟ تلاش کردن برای دیگران برای زندگی بهتر جرم است؟ اگر انسان ها این کار را هم نکنند چه فرقی با حیوانات دارند؟

.....اما رسوائی برای آنانی می ماند که توجیح

کننده این رژیم ضد بشر هستند درود بر همه

مبارزان راه آزادی و عدالت اجتماعی .

                                  به این وبلاگ گروهی سر بزنید!

                      ایران را از لجن در بیآوریم

نوشته شده توسط داریوش حاجبی در 2008/2/10 ساعت 0:46 موضوع | لینک ثابت