زیر باران در پناه تاریکی

                                                  ترانه سرا: داریوش حاجبی

اگه دلتنگی بمیره

گریه با من همنفس شد               وقتی اشکاتو میدیدم

بار تنهایی رو بی تو                      روی شونه میکشیدم

اگه دلتنگی بمیره
                            آسمون ستاره بارون میشه با تو

غصه پر میگیره میره
                         خنده رو لبم فراوون میشه باتو

لحظه یک لحظه قفس شد           وقتی شب مونس من بود

سایه ی شب رو لباسم              واسه من مثل کفن بود

چیه سهم من از این عشق          که غمش قد یه کوهه؟

موندنت برای شعرم                    چه عزیز و با شکوهه!

هر چی هستی تو عزیزی            مهربون ترین کس من

عطر تن پوش کلامت                   تا ابد همنفس من

اگه دلتنگی بمیره
                          آسمون ستاره بارون میشه با تو

غصه پر میگیره میره
                         خنده رو لبم فراوون میشه باتو

این جدایی تا به امروز               جونم و به لب رسونده

خنده های دلنشینت                من و سوی تو کشونده

من تو چشمات خونه ساختم      خونه ای با خشت اشکام

تو همونی که میبینم                 همیشه تو خواب و رویام

اگه دلتنگی بمیره
                         آسمون ستاره بارون میشه با تو

غصه پر میگیره میره
                        خنده رو لبم فراوون میشه باتو

نوشته شده توسط داریوش حاجبی در 2008/4/12 ساعت 3:52 موضوع | لینک ثابت