ترانه سرا: داریوش حاجبی

ای تو مثل بک پرنده                       به سکوت شب رسیده

تو کدوم قفس اسیری                    که تو رو کسی ندیده  ؟

میدونم هر جا که باشم                  بی تو یک زنده بگورم

یک کویرم که هنوز از                     نم نم بارون بدورم !

سینه مالامال غصه                      اشکم از دیده سرازیر

خسته از مرز عبوره                     کوچه های سوت و کورم

تو کدوم زندون تاریک  ؟                دنبال کدوم حقیقت ؟

مرگ تدریجی تلخ و                     ماتم و درد و مصیبت

هر جا رفتم بوی دستات              توی کوله بار من بود

لحظه ی شکنجه ی تو                لحظه ی آزار من بود    

     


 

نوشته شده توسط داریوش حاجبی در 2007/11/8 ساعت 2:44 موضوع | لینک ثابت