ترانه سرا: داریوش حاجبی
چوبه ی دار
وقتی که دل خوش ميکنم به يک نسيم بی صدا
پاداش طوفانی من ميشه يه حکم ناروا
از جوخه های آتش ه
دشمن نيزه داربگو
از مرگ يک شاعر پير
از چوبه های دار بگو!
چه حاصل از شعر و غزل؟ که وصف يک عزا بشه
خونه میشه یه غمسرا وقتی کسی خدا بشه
چه حاصل از دربدری؟ قلب تو دربدر نکن
دلخوش یک سفر نشو! راه تو بسته تر نکن!
دریای اندوه من و غربت و یاد من نیار!
پیرهن پار ه ی من و تو خاک من به خاکسپار!
از جوخه های آتش ه
دشمن نيزه داربگو
از مرگ يک شاعر پير
از چوبه های دار بگو!
