زیر باران در پناه تاریکی

                                                                                            ترانه سرا: داریوش حاجبی

من زنم، انسانم وسهم من اندازه ی تست
راه من راه زن دريا دل و دلاور ه

بار سنگينی تو رو شونه های خستمه
که تو آيينه ی حق تصوير نابرابر ه

من ميون اشک غمديده ی نابرابرم
کی به تو گفته که من از تو که مردی کمترم؟

چهره ات پوشیده از نقاب آهنين مرگ
واسه سنگسار تن کدوم پرنده اومدی؟

دست تو شرمنده از پرتاب سنگه پشت سنگ
تو برای دفن نو عروس خنده اومدی!

من ميون اشک غمديده ی نابرابرم
کی به تو گفته که من از تو که مردی کمترم؟

من زنم، روزنه های بسته رو باز ميکنم
با صدام سکوت و در خلوت خونه ميشکنم

اگه حالا قسمتم زخم زبون شنديدنه
من طلوع صبح فرياد بلند يک زنم

من ميون اشک غمديده ی نابرابرم
کی به تو گفته که من از تو که مردی کمترم؟

نوشته شده توسط داریوش حاجبی در 2008/6/30 ساعت 3:21 موضوع | لینک ثابت