ترانه سرا: داریوش حاجبی

ای روزگار فتنه گر                           ای قلب تو چون نیشتر

دنیام و زهرآگین نکن                       با من مدارا کن دگر !

شاید که نامردی تو                         تنها به خاطر منه

میخک آرزوی من                            با دستهای تو میشکنه

از دست تو آزرده ام                        چه بی صدا پژمرده ام

در ته اقیانوس غم                          خونه ی اشکها ی منه

از سینه آهی میکشم                     آهی که آیت غمه

قصه ی زندگی من                          مثل حکایت غمه

از دست تو فریاد من                       به گوش آسمون رسید

از تو گلایه میکنه                            اشکی که روی گونمه!!

 


 

نوشته شده توسط داریوش حاجبی در 2007/11/11 ساعت 12:35 موضوع | لینک ثابت