زیر باران در پناه تاریکی

آزادی ایران به چه قیمت ؟

۱) بايد مردم را در جريان واقعيات قرار داد .....در ایران اطلاع رسانی شفاف وجود ندارد... آگاهی بخشی به مردم مهمترين راه حلی است كه بايد دنبال كرد‌. اپوزیسون خارج از کشور بايد مردم را در جريان واقعيات قرار دهد، وقتي مردم آگاه باشند و مسير را درست بشناسند از جهت مقاومت در برابر فشارها كم نمی گذارند،‌ مردم اين مساله را اثبات كرده اند، اما بايد صادقانه با مردم صحبت كرد و شرايط را به آنها گفت و آنها را در مسايل دخالت داد تا بدانند كه تنها با انسجام و وحدت ملی می‌توان در برابر اين فشارها و تهديدها ی رژیم جمهوری اسلامی ايستاد..... ۲) در اين كه چاره‌ای جز مقاومت نيست نبايد ترديد كرد، به هر صورت جمهوری اسلامی به نیروهای سرنگونی خواه تا بی نهایت فشار می‌آورد و آنها اگر بخواهند تسليم شوند، جز خفت و خواری چيزی نصيب‌مان نخواهد شد، لذا بر این باورم که تنها راه ايستادگی بر حقوق‌مان است، اما طبيعتا بايد اين كار با تدبير و ظرافت انجام گيرد........... ۳) ديپلماسی دقیق و برنامه ریزی شده می‌تواند در ماندگاری اين مقاومت و ايستادگی موثر باشد...زیرا که عبور مدبرانه از رژیم قرون وسطایی آخوند ها برای آزادسازی ایران کهن و از بین بردن خشونت و خونریزی و اسلامیزه نشدن جامعه ی ایران خواست اکثریت مردم و جامعه ایرانی است... ۴) ديپلمات‌ها ی در تبعید بايد فضای متعفن موجود را تغييردهند و تا این دگرگونی صورت عمل بخود نگیرد نمیتوان به سرنگونی رژیم خونخوار جمهوری اسلامی امیدوار بود...عشق به جامعه ی مدنی در ایران رشد پیدا کرده است پس میتوانیم در ایران فردا دموکراسی را شکل دهیم زیرا که بايد جامعه مدنی نخست در يك كشوری رشد كند تا يك دموكراسی واقعی شكل گيرد... نبايد ترديد كرد كه به سادگی چنين حق مهمی به دست نخواهد آمد و ما باید برای بدست آوردن آزادی و دموکراسی بها ی آن را پرداخت کنیم....

نوشته شده توسط داریوش حاجبی در 2007/12/1 ساعت 17:57 موضوع | لینک ثابت